FANDOM



I wojna polsko-morawska o Śląsk - wojna toczona w latach 886 - 888 przez Polskę, Serbołużyczan i Wołogoszczan przeciwko państwu wielkomorawskiemu i hrabstwu Neapolu. Powodem był spór pomiędzy Siemowitem I a Rościsławem Mojmiridem o przynależność ziemi krakowskiej i dolnośląskiej

Geneza

Upadek niegdyś wielkiego państwa wielkomorawskiego datuje się od najazdu Węgrów i buntu Czechów. Przed tymi wydarzeniami zarówno tereny należące do Wiślan (Małopolska), jak i całość Śląska wchodziły w skład monarchii Mojmiridów. W późniejszym okresie utracili oni Kraków na rzecz ekspansywnego plemienia Lędzian, zaś Dolny Śląsk zbuntował się podczas wojny lędziańsko-morawskiej. W tej samej wojnie Polacy zdobyli z rąk Lędzian Kraków, zaś już w 883 roku podporządkowali sobie Śląsk.

W okresie panowania Rościsława Mojmirida państwo wielkomorawskie przeżywało krótki okres stabilizacji. Obserwował on rosnącą na północy potęgę polską, zagrażającą morawskim wpływom na Śląsku. Rościsław postanowił rzucić wyzwanie polskiemu monarsze, jako casus belli wykorzystując swe pretensje do Śląska i Małopolski.

Przebieg wojny

Początek wojny

Drugiego dnia świąt Bożego Narodzenia 886 roku do Siemowita I dotarła wiadomość stanowiąca wypowiedzenie wojny przez Rościsława. Król Polski zarządził natychmiastową mobilizację, wysłał także prośbę o pomoc do swoich sojuszników, swojego teścia, księcia serbołużyczan Bjarnta, oraz szwagra, wodza Wołogoszczan Jaromara.

Okres od lutego do czerwca 887

Pod koniec lutego król Siemowit zebrał pod Kaliszem 2 tysiące wojów. Dowiadując się zaś o liczebności armii wielkomorawskiej zdecydował się wyprowadzić wyprzedzające uderzenie na znajdujących się na granicy przeciwników. 1 kwietnia pokonał tysięczny oddział Morawian w bitwie pod Opolem zadając im kilkakrotnie wyższe straty i wielu biorąc w niewole. Cześć wrogiej armii przedostała się jednak na północ od armii Polan atakując ich sojuszników Serbołużyczan. Dzięki szybkiej reakcji Siemowita wojska polskie przybyły z odsieczą i odniosły ponowne zwycięstwo nad Morawianami pod Kaliszem. Niedobitki zostały całkowicie rozbite w czerwcu pod Kruszwicą. Po tej potyczce król Siemowit podzielił swoje wojska tak aby oblegały Cieszyn i Opole. Przy okazji wojnę księciu Rościsławowi wypowiedział książę z Czech sprowadzając państwo Wielkomorawskie do prowadzenia wojny defensywnej.

Wojna polsko-neapolitańska 

Gdy Rościsław przygotowywał się do wojny z Polanami zawiązał strategiczny sojusz z władcą Neapol w południowych Włoszech. I pomimo odległości jaka dzieliła sojuszników hrabia z Neapolu odpowiedział na wezwanie do wojny. Wysłał oddział tysięcy rycerzy do pogańskiej Polski w celu obrony chrześcijańskiego państwa wielkomorawskiego. Armia pojawiła się w Wielkopolsce w sierpniu 887 roku i uderzyłą się na oblegające gród cieszyński wojów Siemowita. Pierwsza bitwa odbyła się w okolicy Oświęcima. Wojska Polski ustawiły się na szczycie wzgórza co utrudniło Neapolitańczykom dalszy atak, ale mimo tego zdołali oni zadać Polanom ogromne straty raniąc i zabijając około 780 wojów. Sytuacje napewno uratowała odsiecz wysłana obrońcom z Opola. Pod koniec listopada rozegrała się druga bitwa pod Oświęciemem gdzie również ufortyfikowana pozycja na wzgórzu zapewniła Siemowitowi zwycięstwo. Tzw. trzecia odsiecz cieszyńska była odpowiedzią na kolejną styczniową próbe przerwania oblerzenia w Cieszynie i tym razem wszystkimi siłami Polanie starli w proch oddziały włoskich wojowników w bitwie pod Cieszynem. W grudnią padł gród w Opolu, a pod koniec maja po wielu mięsiącach krwawych starć zdobyty został Cieszyn.

Zakończenie wojny

21 sierpnia pod Krotoszynem rozbił armię neapolitańską zaś 26 września pod Krakowem armię wielkomorawską. Następnego dnia po bitwie król Siemowit wysłał przeciwnika posłów z propozycją rozejmu. Rościsław zgodził się na każdy warunek propozycji pokojowej m.in. zrzeczenie się praw do Krakowa i Dolnego Śląska oraz okup wojenny w wysokości 76 dukatów. Pięć dni później pokój z Polanami ogłosił także hrabia Neapolu na zasadzie status quo.

Bilans

Wojna zakończyła się definitywnym zwycięstwem Polan i ich łużyckich sojuszników. Ciesząca się niegdyś wielkim prestiżem dynastia Mojmiridów straciła dawne wpływy i ziemie. Wielkim zaś szacunkiem szacunkiem na arenie politycznej zaczęli się cieszyć Piastowie. Klęska wojsk neapolitańskich w wyprawie przeciwko Polsce uświadomiła resztę Europy o sile i potędze tego kraju. W następnym wieku misjonarze z odległych krain będą zalecać polskim władcą zmianę religii na wyznanie katolickie i tym samym zostanie ona włączona do kręgu największych chrześcijańskich królestw Europy.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki