FANDOM


Bitwa pod Drohiczynem - Jedna z bitew stoczonych w trakcie Wojny polsko-kijowskiej.

Przed bitwą

Na początku 1410 roku armia Polska została podzielona na pół tak, aby była łatwiejsza w zaopatrzeniu.

W marcu 1410 roku okazało się, że do armii Polskiej zbliża się 19 tysięczna armia Rusinów. W obliczu ataku tej armii na siły Polaków, Zwinisława nakazała ponowne połączenie królewskich sił, tak aby zdążyć przed przybyciem Rusinów. Po połączeniu armii, Polacy skierowali się w stronę wrogich armii. Obie armie spotkały się pod koniec marca 1410 roku.

Przebieg bitwy

Siły obu stron

Państwo Lekka piechota Włócznicy Ciężka piechota Łucznicy i kusznicy Lekka kawaleria i lekkozbrojni rycerze Ciężkozbrojni rycerze Łączna liczba żołnierzy
Królestwo Polski i Czech ok. 9340 ok. 2780 ok. 8780 ok. 5850 ok. 5480 ok. 500 ok. 32730
Ruś Kijowska ok. 6840 ok. 2040 ok. 7880 ok. 4060 ok. 2890 ok. 40 ok. 23750

Przebieg walki

Bitwa rozpoczęła się od ostrzału łuczników i kuszników obu stron. Początkowo Polacy mieli nad wrogiem znaczną przewagę liczebną, która dała im zwycięstwo w pierwszej fazie bitwy. Poprowadzona przez Andrzeja z Torunia szarża kawalerii na polskim prawym skrzydle złamała wolę walki wśród stojących naprzeciwko nich wojsk ruskich. Panika zaczęła się szerzyć również wśród innych kijowskich oddziałów, lecz wtedy od strony Pińska przybyło wsparcie. Rusini ponownie zwarli szyki i odparli atak Polaków. Ci jednak wkrótce go ponowili, co przy już ponad trzykrotnej przewadze liczebnej dało im zwycięstwo - zmiażdżeni szarżą polskiego rycerstwa Kijowczycy zaczęli uciekać.

Straty obu stron

Państwo Lekka piechota Włócznicy Ciężka piechota Łucznicy i kusznicy Lekka kawaleria i lekkozbrojni rycerze Ciężkozbrojni rycerze Łączna liczba żołnierzy
Królestwo Polski i Czech ok. 2110 ok. 330 ok. 1450 ok. 1800 ok. 1100 ok. 40 ok. 6820
Ruś Kijowska ok. 5610 ok. 1380 ok. 5810 ok. 3650 ok. 2480 ok. 25 ok. 19000